Czy papież jest w niebezpieczeństwie?

  • Home
  •  / 
  • Artykuły
  •  / 
  • Czy papież jest w niebezpieczeństwie?

Drogi Przyjacielu,

Przemija czas panowania Benedykta XVI jako papieża. Teraz późnym popołudniem jego kadencji pojawiły się czarne chmury w formie dużego finansowego skandalu, który narósł wokół Watykańskiego banku. Papież wygląda na niezainteresowanego rozwiązaniem tych problemów. Może ma rację, ponieważ nie tak dawno temu nagle umarł Jan Paweł I, kiedy próbował wejrzeć w sprawy ówczesnych skandali w Banco Ambrosiano. Mówi się, że Benedykt XVI „wycofał się do swojej biblioteki.” Czy jest tam bezpieczny od walk o władzę, a może i śmiertelnych intryg, które go otaczają? Czy to właśnie tam szczerze rozprawi się z oszustwami, których się dopuścił wtedy jako kardynał Ratzinger, a teraz jako papież? Właśnie tych rzeczy dotyczy ten artykuł, który został nazwany „Czy papież jest w niebezpieczeństwie?” Proszę abyś przestudiował ten artykuł i przesłał go dalej.

Twój w Jezusie Chrystusie i Jego ewangelii,

Richard Bennett

Pośród obrazów złego stanu papieża świat obiegły wiadomości o walkach o władzę w Watykanie. Te poważne problemy pokazują finansową korupcję podczas bezlitosnych wewnętrznych walk. Ostatnie wiadomości o poczynaniach Banku Watykańskiego nie powinny być zaskakujące, ponieważ papiestwo ma bardzo długą historię skandali finansowych. O ostatnim skandalu 18 czerwca 2012 roku doniósł The Australian (Australijska gazeta wydawana od 1964 roku- przyp. tłum.):

„W ostatnim skandalu otaczającym papieża urzędnik kościelny ostrzegł, że ta ‘bomba zegarowa’ niedługo wybuchnie z powodu pieniędzy mafii, które przypuszczalnie zostały zainwestowane w Watykańskim banku. Prokuratorzy badają, czy ojciec chrzestny Sycylijskiej mafii prał pieniądze w Instytucie Dzieł Religijnych [IOR] (pod taką nazwą bank jest oficjalnie znany). Kolejne poruszenie wzbudziło aresztowanie byłego papieskiego kamerdynera i wyciek dokumentów ukazujących watykańską korupcję, kumoterstwo i wewnętrzne konflikty w największym kryzysie siedmioletniej papieskiej kadencji.”1

Wielu w katolickiej hierarchii rozumie powagę skandalu w odniesieniu do ludzkiego życia. Dla przykładu, Financial Times (dziennik brytyjski o tematyce gospodarczej i finansowej – przyp.tłum.) odnotował:

„Trzy tygodnie po tym jak został zwolniony ze swojej posady przewodniczący banku Watykańskiego, a tajny dokument jest w rękach Włoskich śledczych, Ettore Gotti Tedeschi boi się o własne życie … Przyjaciel pana Gotti Tedeschi potwierdził doniesienia, że boi się on o swoje życie – nie bez przyczyny (powiedział ten człowiek) patrząc na niejasną historię banku i tajemniczą śmierć Roberto Cavie’go 30 lat temu, byłego przewodniczącego Banku Ambrosiano, który jest częściowo własnością IOR, a który z upadł z powodu oszukańczego bankructwa. Pan Calvi – tak zwany ‘Boży bankier’ – został znaleziony zwisając z mostu Blachfriars w Londynie i jest domniemaną ofiarą mafii.”2

Życiowy dramat, który się właśnie dokonuje został nazwany bombą zegarową, która ma zaraz eksplodować. Jednak mówi się, że papież nie stawia czoła kryzysowi, którą to opinię potwierdzają jego ostatnie fotografie.

“Nastroje w Watykanie są apokaliptyczne. Papież Benedykt XVI wygląda na zmęczonego i równocześnie niebędącego w stanie i niechętnego powstrzymać walk i skandali. Podczas gdy wewnątrz Watykanu trwa wyścig o władzę i spekulacje o papieskim następcy, Joseph Ratzinger wycofał się od skupienia nad swym nadal niejasnym spadkiem.”3

Niepewna spuścizna papieża

Doniesienia z Watykanu, pozostawiają wiele do wyjaśnienia. Na przykład:

„Parę fragmentów z opowieści Agencji Reutera (międzynarodowa agencja prasowa – przyp. tłum.): Nazwijcie je Miastem Spisków. Nazwijcie Miastem Skandali. Nazwijcie Miastem Przecieków. Ostatnimi czasy święte miasto było wymieniane w wiadomościach z każdych, ale nie ze świętych powodów. ‘To jest ogromny bałagan’ – wypowiedział się pod warunkiem anonimowości (jak wielu innych) jeden z czołowych Watykańskich urzędników.”4

5 czerwca 2012 roku Brytyjski Telegragh doniósł, że:

“Kardynał Tarcisio Bertone, Watykański Sekretarz Stanu i prawa ręka papieża, powiedział, że kradzież i wyciek kompromitujących dokumentów przez niezidentyfikowanego donosiciela wydaje się być częścią kampanii wymierzonej przeciwko 85-letniemu papieżowi. … Pozostaje tajemnicą kto dokładnie stoi za kradzieżą dokumentów i listów, ale w Rzymie istnieje szeroko rozpowszechniona spekulacja, że są oni częścią makiawelicznych machinacji na najwyższych szczeblach hierarchii Kościoła Katolickiego.”5

Niektóre źródła mówią o różnych tajemniczych intrygach wymierzonych przeciwko papieżowi, jako powód przyjścia tych katastrof na Benedykta XVI, podczas gdy inni trzymają się opinii, że papież powinien bardziej aktywnie używać swoich wpływów, by zapanować nad tą sytuacją. The Australian donosi, że “… 85-letni Benedykt XVI ogłosił autorytatywnie, że przecieki są dziełem szatana.”6 Papież ma bez wątpienia rację w tej kwestii, ale nie z przytaczanych powodów. Z biblijnej perspektywy należy raczej upatrywać gdzieindziej głównego początku i przyczyny papieskich problemów.

Kilka głównych przyczyn papieskich nieszczęść

Główną przyczynę problemów papieża możemy znaleźć w Katechizmie Kościoła Katolickiego z 1994 roku. W tamtym czasie jeszcze jako kardynał Ratzinger, Benedykt XVI posiadał urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary, z autorytetu papieża Jana Pawła II. W związku z tym był odpowiedzialny za doglądanie i publikację oficjalnego Katechizmu Kościoła Katolickiego (1994). To był pierwszy powszechny katolicki katechizm w ciągu prawie pięciuset lat i w nim został jasno stwierdzony następujący dogmat, w który katolicy muszą wierzyć:

„… Biskup Rzymski z racji swego urzędu, mianowicie urzędu Zastępcy Chrystusa i Pasterza całego Kościoła, ma pełną, najwyższą i powszechną władzę nad Kościołem i władzę tę zawsze ma prawo wykonywać w sposób nieskrępowany.”7

W ten sposób roszczenie papieża Grzegorza VII, że papież jest Zastępcą Chrystusa zostało na nowo rozszerzone. To co Ratzinger dodał to roszczenie powszechnej i całkowitej władzy papieża.8 Pan Jezus Chrystus powierzył powszechną troskę nad odkupionymi duszami w bezpieczeństwo Boskiej Osoby Ducha Świętego. To, że Ratzinger rości sobie prawo do urzędu Zastępcy Chrystusa jest całkowitym absurdem i bluźnierstwem. Tylko Duch Święty jest Zastępcą Chrystusa. Przypisywanie roli Ducha Świętego papieżowi Rzymskiemu jest kłamstwem posyłającym dusze na potępienie, ze względu na to, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy odkupieniem w Chrystusie, a służbą Ducha Świętego. Jednakże Ratzinger mówił i nauczał publicznie przeciwko Duchowi Świętemu kiedy twierdził, że urząd Ducha Świętego jako Zastępcy Chrystusa jest urzędem Biskupa Rzymu.9

Także w Katechizmie, Ratzinger dopuścił się niezwykle ważnego stwierdzenienia odnośnie łaski Ducha Świętego. Dokładne słowa tej wypowiedzi brzmią:

“Kościół naucza, że dla wierzących sakramenty Nowego Przymierza są konieczne do zbawienia. ‘Łaska sakramentalna’ jest łaską Ducha Świętego, udzieloną przez Chrystusa i właściwą każdemu sakramentowi. Duch uzdrawia i przemienia tych, którzy przyjmują sakrament, upodobniając ich do Syna Bożego. Owocem życia sakramentalnego jest to, że Duch przybrania za synów przebóstwia wiernych, w żywy sposób jednocząc ich z jedynym Synem, Zbawicielem.”10

To przyrównanie “Sakramentalnej łaski” z Bożym Duchem Świętym jest formalnym i jasnym grzechem przeciwko Duchowi Świętemu i musi w związku z tym nieść konsekwencje takiego grzechu. Ratzinger nie tylko dopuścił do publikacji takiego stwierdzenia, ale także nauczał publicznie tego samego. Na przykład kiedy papież przemawiał podczas Światowego Dnia Młodzieży w 2008 roku stwierdził, że „Duch Święty jest ‘duszą’, oddechem samego życia chrześcijańskiego przez sakramenty chrześcijańskiej inicjacji – Chrzest, Bierzmowanie i Eucharystię.”11 Tak więc zamiast nauczać, że zbawienie Boże jest bezpośrednio dane tylko z łaski, przyjęte tylko przez wiarę i jedynie przez Chrystusa, papież oficjalnie określił zbawienie jako pochodzące „naokoło” od Kościoła Katolickiego przez papieskie sakramenty. Papież kolejny raz bluźnił przeciwko Duchowi Świętemu przez przypisywanie tym trzem papieskim sakramentom życiodajnej mocy łaski Ducha Świętego. Konsekwencje takiego oficjalnego dogmatu są nieuniknione. Bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu jest z samej swojej natury grzechem potępiającym na wieczność.

Kim jest ten papież, który ma takie problemy?

Joseph Ratzinger urodził się w 1927 roku w tradycyjnej bawarskiej rodzinie. Wstąpił do Hitler Jugend w wieku 14 lat, co było wymagane od młodzieży w tamtych czasach. Później został zaciągnięty do obrony przeciwlotniczej w Monachium.

Zdezerterował z Niemieckiej armii pod koniec wojny i przez krótki czas był przetrzymywany jako więzień przez Aliantów w 1945 roku. W 1951 roku został wyświęcony na księdza w Monachium. Od 1959 roku nauczał na Uniwersytecie w Bonn, a w 1966 roku przejął Katedrę Teologii Dogmatycznej na Uniwersytecie w Tuebingen. W 1969 roku przeniósł się do Uniwersytetu Rosenburg w swojej rodowitej Bawarii, gdzie został dziekanem i prorektorem. W marcu 1977 roku został ustanowiony Arcybiskupem Monachium. Następnie w czerwcu 1977 roku papież Paweł VI ustanowił go Kardynałem Monachium.

Został mianowany w Rzymie 23 lata później prefektem Kongregacji Nauki Wiary.12 Pełniąc ten urząd Ratzinger wydał oficjalny dekret papieski „Dominus Iesus.”13 W sekcji 16 deklaracji „Dominus Iesus” utrzymuje, że “(…) pełnia tajemnicy zbawczej Chrystusa należy także do Kościoła, nierozerwalnie złączonego ze swoim Panem” i „Pan Jezus, jedyny Zbawiciel, nie ustanowił zwyczajnej wspólnoty uczniów, lecz założył Kościół, jako tajemnicę zbawczą. On sam jest w Kościele…” Roszczenia Ratzingera, że zbawienie Chrystusa należy do – i jest w Kościele Katolickim – jest potępienia godnym kłamstwem.

Co więcej Ratzinger już wcześniej utrzymywał, że “usprawiedliwienie zostaje udzielone przez chrzest, sakrament wiary. Upodabnia nas ono do sprawiedliwości Boga, który czyni nas wewnętrznie sprawiedliwymi mocą swojego miłosierdzia.”14 Twierdzenie o rzekomej wewnętrznej sprawiedliwości osiąganej przez fizyczny sakrament jest kłamstwem. Zmartwychwstały Chrystus ogłosił: “Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.”15 Wiara jest absolutnie niezbędna do zbawienia, a chrzest jest znakiem, który z niej wypływa. Tak więc, dogmat Ratzingera w “Dominus Iesus”, że ” “(…) pełnia tajemnicy zbawczej Chrystusa” należy do Kościoła w Rzymie, był i jest potępiającym dusze kłamstwem. Po raz kolejny próbuje on zastąpić osobę i zbawcze dzieło Pana Jezusa Kościołem Katolickim.

Benedict XVI elected 2005

Wreszcie w wieku 78 lat Ratzinger został wybrany papieżem. W ten sposób 19 kwietnia 2005 roku Kardynał Joseph Ratzinger został papieżem Benedyktem XVII. Teraz z urzędu Najwyższego Biskupa Rzymu kontynuuje ogłaszać dogmaty, jak również nadal podtrzymuje te, które opublikował w Katechizmie. Jednym z tych kluczowych dogmatów jest rzekoma moc przebaczenia każdego grzechu przez Kościół Katolicki – nie ważne jak poważnego. Dokładne słowa tego dogmatu brzmią: “Nie ma takiej winy, nawet najcięższej, której nie mógłby odpuścić Kościół Katolicki.”16 Kościół utrzymuje, że może odpuszczać winy nieważne jak wielkie, ale czy może odpuścić swój własny grzech przeciwko Duchowi Świętemu? Formułując pytanie inaczej: czy grzech bluźnierstwa przeciwko Duchowi Świętemu popełniony przez Ratzingera może być odpuszczony przez dokument, że Kościół Katolicki może odpuszczać wszystkie grzechy?

Obfitując w dylematy i niebezpieczeństwa

Duże i poważne problemy powodują zamieszanie wewnątrz Watykanu. Wielu mogłoby zapytać jak Benedykt XVI przetrwa to wszystko? Może być tak, że boi się o swoje życie pod paroma różnymi względami. Odnośnie korupcji w sprawach finansowych na pewno przychodzi mu na myśl papież Jan Paweł I urzędujący tylko miesiąc, po tym jak podniósł sprawy korupcji Banku Watykańskiego.

Reporter śledczy David Yallop twierdzi w swej książce “W imię Boże” (ang. In God’s Name – przyp. tłum.), że Albino Luciani, czyli papież Jan Paweł I został zabity. Jego śmierć jest ciągle przedmiotem badań autorów książek i artykułów. Dla przykładu niedawno doniesiono, że:

“O podejrzanej śmierci papieża Jana Pawła I została napisana kolejna książka, tym razem przez hiszpańskiego księdza – ojca Jesus Lopez Saez. Ojciec Saez stwierdza opierając się na pracy Dawida Yallopa, że ‘dokładne okoliczności odkrycia ciała Jana Pawła I pokazują wymownie, że Watykan praktykuje dezinformację.’ Watykan mówił kłamstwo za kłamstwem: ‘Kłamstwa o małych rzeczach, kłamstwa o dużych. Wszystkie te kłamstwa miały jeden cel: ukrycie faktu, że Albino Luciani, czyli papież Jan Paweł I został zabity.”17

Katolicka agencja prasowa Zenit doniosła, że Ratzinger powiedział wtedy, że: „jego śmierć była całkowicie niespodziewana … Jan Paweł I wydawał się być dobrego zdrowia, kiedy został wybrany.”18 W tamtym czasie Ratzinger był niezwykle ważną osobistością w Watykanie i na pewno znał fakty. Wiedział także o dziwnych zgonach innych papieży. Na przykład wśród wielu domniemanych morderstw znajdują się: Stefan VII (896–897) uduszony; Stefan IX (939–942) zmarł od odniesionych ran; Jan XII (955–964) zamordowany; Benedykt VI (973–974) uduszony; Jan XIV (983–984) zagłodzony, albo bezpośrednio zamordowany; Grzegorz V (996–999) otruty; Klemens II (1046–1047) otruty; Damazy II (1048) zamordowany; papież Pius XI (1922-1929) zabity.

Mówi się, że Benedykt XVI oddzielił się od walk o władzę, by skończyć swą książkę o Jezusie. Pozostaje mieć tylko nadzieję, że znajdzie wtedy prawdziwego i żywego Pana Jezusa Chrystusa. W międzyczasie 10 czerwca 2012 roku magazyn Salon doniósł, że:

“Określenie ‘reforma Kurii’ zawiera prawdopodobnie dwa sprzeczne ze sobą terminy. Jego hierarchiczny – właściwie średniowieczny – model strukturalny jest niekompatybilny z nowoczesnym zarządzaniem. Watykan jest anachronicznym systemem, aczkolwiek zadziwiająco wytrzymałym, w którym panują dziwne rozkazy i absurdalne upodobanie do tajemnic i intryg.”19

Prawdziwy charakter papiestwa widzimy w 605 latach papieskiej inkwizycji. Przez wszystkie te straszliwe lata jego moralność demonstrują zabójstwa (nawet jego własnych papieży). Watykański system nie przyprowadził nigdy nawet jednej duszy do Chrystusa. Co więcej słowa Jezusa Chrystusa są tak samo prawdziwe dziś dla hierarchów katolickich jak kiedyś dla faryzeuszy, do których powiedział: “Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że zamykacie Królestwo Niebios przed ludźmi, albowiem sami nie wchodzicie ani nie pozwalacie wejść tym, którzy wchodzą.”20

Podsumowanie

Pan dawał odpór fanatycznie gorliwym faryzeuszom bardzo poważnymi ostrzeżeniami. Upatrywali w własnych tradycjach i swojej sprawiedliwości podstawę do podobania się Bogu. Pan Jezus powiedział dlatego, że nie wierzyli, że jest Zbawicielem: “pomrzecie w grzechach swoich. Jeśli bowiem nie uwierzycie, że to Ja jestem, pomrzecie w swoich grzechach.”21 Katolicy w dzisiejszych czasach – tak jak faryzeusze wtedy – wierzą gorliwie w tradycję swojego kościoła i jego dogmaty, tak jak na przykład w dogmaty papieża Benedykta XVI. Tak więc ostrzeżenie Pańskie dotyczy teraz katolików i wszystkich niewierzących tak samo jak wtedy faryzeuszy.

Zgubieni grzesznicy mogą być zbawieni od swoich grzechów i ich życie może być przemienione jedynie z Bożej łaski, tylko przez wiarę w samego Jezusa Chrystusa. Jeżeli nie masz tej prawdziwej wiary umrzesz w swoich grzechach. Nie możesz być zbawiony z mocy grzechu bez prawdziwej wiary, którą jedynie Bóg może dać; tak więc z całą pewnością umrzesz w swoich grzechach. Teraz najważniejszym dla ciebie pytaniem powinno być: „jak ktokolwiek może pojednać się z Bogiem skoro wszyscy rodzą się z grzeszną naturą?” Odpowiedzią jest zaufanie bezgrzesznemu życiu Jezusa Chrystusa jako jedynemu lekarstwu na problem twojego grzechu. Pan Jezus Chrystus umarł w miejsce tych, którzy ufają Jemu samemu. Jego życie i skończona ofiara są jedynym odkupieniem za wierzącego. „Albowiem Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służyć i oddać swe życie na okup za wielu.”22 Jezus Chrystus dał najlepszy przykład prawdziwej wielkości. Ten, który jest Bożym mesjaszem i “Synem Bożym” mógł równie dobrze żądać, by to Jemu służono. Zamiast tego przyszedł by służyć i dać swoje życie jako okup za wielu. To była zapłata jakiej wymagał Przenajświętszy Bóg, by sprawiedliwość została spełniona i mógł przebaczyć grzechy. W wyniku tej ofiary wierzący jest uwolniony z niewoli grzechu i zostaje mu dane życie wieczne. Darem Bożym jest po prostu miłość, miłosierdzie i Jego łaska. Ze względu na to, – co tak jasno stwierdza biblia – że „On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.” „Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.”

Pan Jezus Chrystus jest Przenajświętszym, ale jako ofiara zastępcza za grzech wierzącego uznał siebie samego za prawnie odpowiedzialnego i tym samym wystawił się na gniew Boży.

Celem wierności Chrystusa we wszystkim co zrobił, czego kulminacją była śmierć na krzyżu, było żeby Jego sprawiedliwość mogła zostać przypisana wierzącemu. Bóg prawnie ustanowił Chrystusa „grzechem za nas.” „Został uczyniony grzechem”, ponieważ Jemu zostały przekazane grzechy całego Jego ludu. W podobny sposób Bóg poczytuje wierzącemu sprawiedliwość Chrystusa. Dlatego jest zupełnie jasne, że zbawienie jest prawnym i łaskawym Bożym aktem, dzięki któremu wierzący grzesznik jest uznany prawnie czystym przed Bogiem. Tak więc dzięki obfitej łasce otrzymanej w Jezusie Chrystusie jesteśmy nie tylko odkupieni z grzechu, ale wierzący może także żyć bez strachu i doświadczać codziennej radości i dziękczynienia. Wierzący coraz więcej zdaje sobie sprawę, że on, (lub ona) jest nowym stworzeniem w Panu; zgodnie z tym co oświadcza: „Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.”23


Kopiowanie i rozpowszechnianie tego artykułu jest dozwolone


1 www.theaustralian.com.au/news/world/mafia-vatican-funds-explosive/story-fnb64oi6-1226398035050 6/22/2012

2 www.ft.com/intl/cms/s/0/97dee988-b312-11e1-83a9-00144feabdc0.html#axzz1ySEGc4oQ 6/21/2012

3 www.spiegel.de/international/europe/pope-benedict-focuses-on-legacy-while-ignoring-vatican-power-struggle-a-838830.html

4 http://thenewcivilrightsmovement.com/monsignors-mutiny-shocking-report-details-vatican-pope-in-turmoil/politics/2012/02/14/34724 6/22/2012

5 www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/vaticancityandholysee/9312016/Vatican-secretary-of-state-says-Pope-Benedict-XVI-victim-of-ferocious-attacks.html 7/3/2012

6 The Australian, op. cit.

7 Katechizm Kościoła Katolickiego (1994), Para. 882 Dalej określany mianem Katechizm.

8 Przykład użycia przez niego rzekomej całkowitej władzy widzimy w potępieniu przez niego Kościołów Reformowanych 10 lipca 2007 roku. Autorytatywnie stwierdził, że „chrześcijańskie społeczności powstałe z szesnastowiecznej reformacji” nie mogą „być nazywane ‘Kościołami’ we właściwym znaczeniu tego słowa.”

9 „Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie grzechy będą opuszczone synom ludzkim, nawet bluźnierstwa, ilekroć by je wypowiedzieli. Kto by jednak zbluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, nie dostąpi odpuszczenia na wieki, ale będzie winien grzechu wiekuistego.” Marka 3,28-29

10 Katechizm Para. 1129

11 http://www.vatican.va/holy_father/benedict_xvi/messages/youth/documents/hf_ben-xvi_mes_20070720_youth_en.html 7/02/2012

12 Wcześniej znana pod nazwą Urzędu Inkwizycji, później Świętej Inkwizycji, nadal mieści się w tym samym budynku w Rzymie tak jak mieściła się tam przez sześć straszliwych stuleci torturowania i zabijania, które były przeprowadzane zgodnie z papieskimi zaleceniami.

13 www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_20000806_dominus-iesus_en.html 7/02/2012

14 Katechizm Para 1992

15 Marka 16:16

16 Katechizm Para 982

17 http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20120130151745AAg8rR7 7/20/2012

18 http://www.zenit.org/article-8353?l=english 7/20/2012

19 http://www.salon.com/2012/06/19/exhausted_in_the_vatican/ 7/21/2012

20 Mateusza 23,13

21 Jana 8,24

22 Marka 10:45

23 2 Koryntian 5:17